بهرام بیضایی و وقتی همه خوابیم

مقالات تحلیلی و گفت‌وگوهایی با بهرام بیضایی درباره‌ی سینمای بیضایی و فیلم «وقتی همه خوابیم»

به کوشش علیرضا کاوه

با مقالات، گفت‌وگوهایی از بهرام بیضایی، حمید امجد، امید روحانی، امیرحسین سیادت، سهند عبیدی، علیرضا کاوه و جهانبخش نورایی

به پیوست نوشته‌هایی از بهرام بیضایی

با تصاویر صحنه و پشت صحنه‌ی فیلم

سینمای ایران

قطع رقعی

سال ۱۳۸۸، در هم‌زمانی با گذر جامعه از تقاطع دورانی تاریخی با رخدادهایی سیاسی و اجتماعی که برگشت‌نا‍پذیر می‌نمودند، بحث‌های فراوانی که پیرامونِ فیلمِ «وقتی همه خوابیم» برانگیخته شده بود عملاً ناتمام و بسیاری نکته‌ها درباره‌ی فیلم ناگفته ماند. ده سال بعد، گزیده‌ای از مقالات، گفت‌وگوهایی مفصل با بیضایی، و چند نوشته‌ی دیگرِ او که هرکدام از جنبه‌ای می‌توانست روشنگرِ گوشه‌هایی از موضوع و فرمِ به‌کاررفته در «وقتی همه خوابیم» باشد، در کنارِ هم این کتاب را شکل داده‌اند که زمینه‌ی خوبی برای مکالمه با دنیای آثارِ بیضایی، از جمله این آخرین فیلمش در ایران، می‌سازد. و البته یادمان هست که بیضایی در هنگام نمایش این فیلم، «پرده‌برداری از تندیسِ زخمیِ» این فیلم را به ده سال بعد واگذاشت... 

روشنفکر و جاهل، نوشته‌ای از علی شروقی درباره‌ی این کتاب، در روزنامه‌ی شرق، ۲۲ مهر ۱۳۹۸